Archive for June, 2007

Αννα Καριενινα

June 1, 2007

Ποτέ ίσαμε τώρα, το απαράδεχτο της κατάστασης κείνης στα μάτια του κόσμου, το μίσος της γυναίκας του εναντίον του και γενικά η παντοδυναμία της βάναυσης και μυστηριώδους δύναμης, που, αντίθετα προς την ψυχική του διάθεση, κατεύθυνε τη ζωή του κι απαιτούσε την εκτέλεση της θέλησής της και την αλλαγή της στάσης του απέναντι στη γυναίκα του, δεν πρόβαλε μπροστά του τόσο ολοφάνερα, όσο σήμερα.

Έβλεπε καθαρά ότι όλος ο κόσμος, και η γυναίκα του, κάτι απαιτούσαν απ’ αυτόν, μα τι ακριβώς, δεν μπορούσε να το καταλάβει. Αισθανόταν πως εξαιτίας όλων αυτών, στην ψυχή του μέσα πρόβαλλε το συναίσθημα της κακίας, που τάραζε την ηρεμία του κι όλη την ικανοποίηση για το μέχρι τώρα φέρσιμό του.

Ο ίδιος θεωρούσε πως για την Άννα θα ‘ταν καλύτερα να διακόψει τις σχέσεις της με τον Βρόνσκη, μα, αφού όλοι οι άλλοι το ‘βρισκαν αυτό αδύνατο, ήταν πρόθυμος ακόμα και να επιτρέψει την επανάληψή τους, φτάνει μονάχα να μη ρεζιλεύονταν τα παιδιά, να μην τα στερηθεί και να μην άλλαζε η κατάστασή του.

Όσο κακό κι αν ήταν αυτό, πάλι ήταν καλύτερο από μια οριστική διάλυση, που τη μεν Άννα θα την έφερνε σε μια κατάσταση αδιέξοδη, ντροπιαστική, απ’ αυτόν δε, θα στερούσε όλα κείνα που αγαπούσε.

Όμως, αισθανόταν ανίσχυρο τον εαυτό του. Ήξερε προκαταβολικά ότι όλοι ήταν εναντίον του κι ότι θα τον παρεμπόδιζαν μ ‘όλα τα μέσα στο να κάνει κείνο που του φαινόταν τώρα τόσο φυσικό και καλό και θα τον ανάγκαζαν να κάνει κείνο που ήταν κακό, μα που αυτοί το θεωρούσαν πρέπον.