ΧΟΗΦΟΡΟΙ

Από την τραγωδία “Χοηφόροι” του Αισχύλου

Ο χορός των αιχμαλωτισμένων τρωαδιτισσών μιλάει για τον σκοπό της εξόδου του από το παλάτι, που είναι να προσφέρει “χοές” στον τάφο του Αγαμέμνονα σταλμένος από την Κλυταιμνήστρα, για να διώξει τα κακά προμαντέματα που όνειρα της νύχτας της είχαν προκαλέσει

 

 

 

 

Τοιάνδε χάριν αχάριτον απότροπον κακών,

Ιώ γαία μαία,

Μωμένα μ’ιάλλει

Δύσθεος γυνά. Φοβούμαι

Δ’έπος τόδ’εκβαλείν.

Τι γαρ λύτρον πεσόντος αίματος πέδοι;

 

 

Ιώ πάνοιζυς εστία,

Ιώ κατασκαφαί δόμων.

Ανήλιοι βροτοστυγείς

Δνόφοι καλύπτουσι δόλους

Δεσποτών θανάτοισι.

 

 

Σέβας δ’άμαχον αδάματον απόλεμον το πριν

δι’ώτων φρενός τε

δαμίας περαίνον

νυν αφίσταται. Φοβεί

ται δε τις. Το δ’ ευτυχείν,

τοδ’ εν βροτοίς θεός τε και θεού πλέ

 

Τέτοια χάρη άχαρη ζητώντας, γιανα διώξει τα κακά,

αχ, μάνα γή,

με στέλνει εδώ

η αθεόφοβη γυναίκα. Και φοβάμαι

να πω αυτό το λόγο.

Γιατί ποιά εξαγορά μπορεί να έχει αίμα που κάτω χύθηκε;

Αλίμονο, εστία δύστυχη ολότελα,

αλίμονο, ξεθεμέλιωμα σπιτιών!

Ανήλια ανθρωπομίσητα

σκοτάδια σκεπάζουν τα παλάτια

των αφεντών με τους θανάτους.

Ο παλιός σεβασμός o ανίκητος, ο αδάμαστος, ο απολέμητος,

που τα αυτιά και τη σκέψη του λαού γέμιζε,

τώρα έχει χαθεί. Καθένας πια

φοβάται. Κι η ευτυχία,

αυτό στους θνητούς είναι θεός και πιο πολύ από θεό.

Η μετάφραση είναι του Θεόδωρου Μαυρόπουλου

Εκδόσεις ΖΗΤΡΟΣ . Ένθετο της εφημερίδας Το Βήμα

Λοιπόν, αυτό το κομμάτι το έβαλα για την απίστευτη γλώσσα και τις εικόνες που δημιουργεί,

Ανήλια ανθρωπομίσητα

σκοτάδια σκεπάζουν τα παλάτια

των αφεντών με τους θανάτους

και όχι για την θέση που δίνει στον σεβασμό σε σχέση με την ευτυχία.  Αν κάτι θεωρείται σήμερα ακόμη περισσότερο από τότε σημαντικό, αυτό είναι η ευτυχία του ανθρώπου.  Με την έννοια ότι δεν μπορούμε να σκεφτούμε τους εαυτούς μας ολοκληρωμένους πνευματικά, ψυχολογικά (ή οπωςδήποτε αλλιώς) αν δεν είμαστε ευτυχισμένοι.   Ειδικά στο χριστιανικό μας παρελθόν έμοιαζε να μην έχει σημασία η εδώ ευτυχία μας μιας και μετά ακολουθούσε η “ζωή”.

Ανήκουμε σε μια κοινωνία κατά του πόνου, κατά της δυστυχίας.

Την περιφρόνηση προς την ευτυχία (στο κείμενο πάνω) την καταλαβαίνω ως περιφρόνηση της επιπόλαιης και πρόσκαιρης ευτυχίας σε αντιπαράθεση με την βαθιά βιωμένη και συνεχή ευτυχία του ελεύθερου ανθρώπου που με συνειδητή ζωή και κόπο φέρνει το κείθε……… εδώ.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: